«حس تاریخ»

تمامِ حس تاریخو توی برق چشات داری
شبیهِ دخترک‌های رو قلیون‌های قاجاری
شکوهِ دوره‌ی مادی، غم تاراجِ تیموری
چه‌قدر نزدیکِ نزدیکی، چه‌قدر از دیگرون دوری...
شبیه بوی بارون تو غروبِ تخت‌جمشیدی
یه خورشیدی که از مغرب به این ویرونه تابیدی

مرمت کن منو از نو! نذار خالی شم از رؤیا
نگاهم کن اگه حتا تمومه این سفر فردا...

هزار آتشکده توی نگاهت غرقِ آتیشن
یه عالم یشم و مروارید تو لبخندت یکی می‌شن
مثِ تابیدنِ مهتاب رو طاقِ طاق‌بستانی
پر از نقش و نگاری تو شبیهِ فرشِ ایرانی
می شه جام‌جمو حتا تو دستای تو پیدا کرد
درِ هر معبدو می‌شه با یه لبخندِ تو وا کرد

مرمت کن منو از نو! نذار خالی شم از رؤیا
نگاهم کن اگه حتا تمومه این سفر فردا... //


یغما گلرویی

/ 1 نظر / 56 بازدید
mehrnaz

ای دل کوچک من... ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ... ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ... ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﺰﺭﮒ ... ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻬﺮﺍﺏ: ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯿﺴﺖ ... ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ... ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ ... ﺷﺎﯾﺪﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺵ ﻏﻢ ... ﻭﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﺎﻣﺶ ﻫﺮﺩﻡ ... ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺻﺎﻑ ﺷﻮﺩﻭﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ ... ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺘﺮ تو باشد.که بمانی..نرووی..... ودگر بار نگویی:سهراب،قایقت جا دارد! وبلاگ خوبی دارین .. به وبلاگ منم ی سر بزنین .... با تبادل لینکم موافق بودید اطلاع بدین البته اسم وبتون طولانیه اگه حاضر ب تبادل لینک بودین ی اسم کوتاه مختصر بگین .... ممنون ....